İçeriğe geç
Ara ↗
13 Kasım 2026Haberler Yeni
Hakkımızda

Michael Carrick: Manchester United’ın İşleyiş Sorunu Yaşayan Yönetim Yapısının Son Kurbanı

Michael Carrick, Aston Villa ile 4-4 biten ve onu teknik direktörlük görevindeki son maçı olan karşılaşmanın ardından Old Trafford seyircilerini…

Yayın:

Michael Carrick, Aston Villa ile 4-4 biten ve onu teknik direktörlük görevindeki son maçı olan karşılaşmanın ardından Old Trafford seyircilerini alkışladı. Fotoğraf: Paul Currie/Shutterstock

Jamie Jackson

Deplasmanda yaşanan felaket kararlar ve belirsiz atamalar, 2013’te Sir Alex Ferguson’in emekliye ayrılmasından bu yana Old Trafford’da süre gelen bir tema oldu.

Michael Carrick’in yönetemediği ve kovulmasına yol açan Manchester United’daki endişe ver işlevsizliğe dair bir bakış açmak için, başta 45 yaşındaki kadronun ardından geleni seçmek üzere favori gösterilen ardından Mauricio Pochettino’nun seçilen kişi olarak ortaya çıkışına kadar Eddie Howe durumunu değerlendirebiliriz.

Eski Newcastle teknik direktörü, Carrick’in yerine geçmek için Jason Wilcox’un seçtiği isimdi. Howe, aynı zamanda Hollandalının Ekim 2024’te kovulmasının ardından Erik ten Hag’ın ardından gelmesi için United’ın futbol direktörü olarak Wilcox’un öncüsü Dan Ashworth’un da favori adayıydı. Ancak Wilcox farklı düşündü ve Sir Jim Ratcliffe, Wilcox’un adamı Ruben Amorim’i seçti; Aralık ayında ise Ashworth, katıldıktan sadece beş ay sonra ayrıldı.

O sıralarda Wilcox teknik direktördu. Şimdi ise United’ın en üst düzey futbol yöneticisi, karar verici konumunda. Görünüşe göre yüzünü değiştirmeden, neredeyse iki yıl önce kendisini reddeden Howe’un, Sir Alex Ferguson’in emekliye ayrılmasından bu yana 13 buçuk yılda United’ın sekizinci kalıcı No 1’i olması gerektiğini Ratcliffe’e önermesi mümkün oldu.

Bunu takip etmek zor ise, mantığa dökmek neredeyse imkânsız. Londra’nın West End bölgesinin yeni bir fanteziye ihtiyacı varsa, Ratcliffe’in ve onun önderlik ettiği futbol departmanının çılgın dünyasına bakması yeterli; bu departman aynı zamanda yönetici ortak Omar Berrada tarafından da yönetiliyor ve dağınık, mantıksız bir işleyiş sergiliyor.

Ancak bu, Carrick’e zorlu bir el dağıtıldığı anlamına gelse de, onun bu eli daha iyi oynaması gerektiği de doğru. Zira bu, bir futbol koçunun işi: sudan bir şekilde şarap yapmak – su bulanık olsa ve önce arıtılması gerekiyorsa bile.

José Mourinho, Carrick’in haleflerinden biri ve 2016 Mayıs’tan 2018 Aralık’a kadar bu görevi yürüttü, bunu bir ölçüde gösterdi. Mourinho, 2017-18 sezonunda United’ı ikinciliğe taşıdığını (81 puanla, Manchester City’nin 19 gerisinde) en iyi başarılarından biri olarak nitelendirdiği ünlü sözleriyle biliniyor. Bu sözler, Premier League’in United-Arsenal ikilisini yıkarak Chelsea’yi üst üste iki şampiyonluğa (2004-05 ve 2005-06) taşıyan ve İtalya’da 2009-10 sezonunda Inter’i üçlü kupa yolunda yönlendiren, ardışık zaferler kazanan bir isimden geliyordu.

The Manchester United chief executive, Omar Berrada (left), and the director of football, Jason Wilcox

Manchester United yönetim kurulu başkanı Omar Berrada (solda) ve futbol direktörü Jason Wilcox, pek çok eleştiri aldı. Fotoğraf: Conor Molloy/ProSports/Shutterstock

Mourinho’nun bu ikinci dereceye dair vurgusu, o dönem yürütücü başkan yardımcısı olan Ed Woodward’un denetlediği benzeri bir dağınıklığı yönetmek zorunda kalmasından kaynaklanıyordu.

Portekizli hoca’nın ilk sezonu, Carrick gibi kendisini futbol uzmanı olarak işe alan kişinin kendisinden daha iyi bildiğine ikna edilmiş bir hiyerarşiyle uğraşmak zorunda kalmasına rağmen, Carabao Kupası ve Europa League’i kazanarak sona erdi.

Bu noktada, Carrick’in eksik olduğu temel bir niteliğe ulaşıyoruz: gerçekten gerekli olduğunda sokak diliyle, çevik davranabilme yeteneği. Mourinho’nakatiliğine dair bir örnek vermek gerekirse, Amerika’daki sezon öncesi turneye geri dönün; kulüpten ayrılmasını istediği ancak yönetimin istemediği bir oyuncu hakkında kayıtsız şartsız bir görüş alma teklifiyle karşılaştığımı hatırlayın.

Hoca mesajının yayılmasını istiyordu – bunun kulübün istemediği bir oyuncu olduğu mesajını. Machiavelist mi, yoksa pragmatik mi? Bir tahmin yürütülürse, Carrick’in takım için en iyi sonucu elde etmek amacıyla benzeri bir taktik kullanmayı asla düşünmeyeceği söylenebilir. Ama neden olmasın? Mourinho, soyunma odasının havasının bozulmadan ve sahada umut verici oyuncuların potansiyeli düşmeden önce kötü bir oyuncunun gitmesini istiyordu.

Carrick, son ayında kendi kötü niyetlilerinden ikisiyle karşılaştı: Lisandro Martínez, 2-0’lık Atlético Madrid yenilgisinin ardından Wilcox’un transfer çalışmalarını eleştirmeye cesaret eden, fiili bir kaptan; ve Bruno Fernandes, Carrick’in resmen yanındaki, 4-1’lik Como’daki utancın ardından hocasının taktiklerini sorgulayarak ona ihanet eden isim.

Her ikisi de bir çizgiyi geçti ve bu sezon 12 maçtan yalnızca iki galibiyet, Carabao Kupanından elenme ve United’ı küme düşme bölgesine taşıyan 10 maçtan sekiz puanlık lig dönüşü gibi berbat bir serinin nedenlerinden biri olan kaotik soyunma odasının bir simgesiydi.

Fernandes, Martínez ve muz cumhuriyeti gibi yönetilen bir kulüp, bir sonraki kişinin sorunu; tıpkı Mourinho’un Louis van Gaal’dan devraldığı gibi—2016 FA Kupanını kazandıktan bir gün sonra kovulan ve Woodward içinde temsil edilen yönetim kurulu seviyesindeki hatalar.

José Mourinho, United için 2017’de Europa Ligasını ve Carabao Kupanını kazandı ve bir sonraki sezonde Premier League’de ikinci oldu ancak bu başarıyı sürdüremeledi. Fotoğraf: Nick Potts/PA

Burada United’daki tekrarlayan sorunu görüyoruz: yeni bir hanzır işe alınıyor ve temizlenmesi imkânsız, çünkü onu kökünden yok etme konusunda gerçek bir irade yok. Neden? Çünkü kültürde yapılabilecek tek gerçek sıfırlama, %29,4’e sahip olan Ratcliffe, Wilcox, Berrada ve 2005’ten beri kulübü yaklaşık £1,2 milyar borca sokan Glazer ailesinin, onların sorun olduğunu kabul edip ayrılması olurdu.

Carrick, United’a olan hayranlığının taraftar tarafından karşılık bulduğu, geçen ay Bournemouth’a karşı 3-0’lık utanca uğradıktan sonra Stretford End’den aldığı karşılıkla desteklenen iyi bir adam. Ancak mütevazı bir insan ve baş koç olmak yeterli değildi.

Elit sporda ince farklar sık sık zafer ile başarısızlık arasındaki fark olarak övülür. Geçen sezon, Ocak ortasından itibaren Carrik bu ince farkları kendi yolunda kullandı; Manchester City, Arsenal, Liverpool ve Chelsea yenilirken United, ara baş koç olarak 17 maçının yalnızca ikisini kaybetti.

Bu sezon ise düşüş şaşırtıcıydı ve Carrik yetersiz bulundu. United, Ratcliffe’in kulübün kendi altında “sınıftaki en iyi” organizasyon olacağını ısrarla belirttiği o durum olsaydı ne olurdu? Howe konusundaki dağınık düşünce gibi, “sınıftaki en kötü” daha uygun bir tanımlama olabilir.

Carrick’in kovulmasına karar verilmesi için geçen acı verici, gereğinden uzun süreç bunun son örneği oldu. Pazartesi akşamı Guardian, Wilcox ve Berrada’ın Ratcliffe’e Carrick’in görevden alınmasının önerileceğini duyurdu. Ancak Carrick’in antrenmanlara devam ettiği ve Pochettino anlaşmasının kesinleştirildiği ortaya çıkan birkaç gün geçti. Düzenli işleyen bir kuruluş daha hızlı ve daha zarif hareket ederdi.

Sonraki hoca ile baş etmesi gereken şey bu. Başarabilir. Ancak modern Manchester United’ı zayıflatan derin yapısal açıklar nedeniyle şanslar onun aleyhine dönük.

Bu konularda daha fazlasını keşfedin

  • Manchester United
  • Michael Carrick
  • José Mourinho
  • yorum
İlginizi Çekebilir: Henry Pollock’un Damga Vurduğu İngiltere, Avustralie’ye 7 Try’lik Baskıyla Yendildi →
Kaynak: The Guardian ↗Kaynak yazarı: Jamie Jackson
💬 Topluluk Masası & Tartışma

Bu konuyla ilgili görüşlerinizi ve sorularınızı topluluk forumunda paylaşabilirsiniz.

Foruma Katıl & Yanıtla ➔

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir