Henry Pollock’un Damga Vurduğu İngiltere, Avustralie’ye 7 Try’lik Baskıyla Yendildi

Henry Pollock, Avustralya savunmasını aşarak ikinci maçını atmasının ardından kutluyor. Fotoğraf: Patrick Khachfe/Getty Images

• İngiltere 45-22 Avustralya

• George, Chessum ve Heyes ilk yarıda gol attı

İngiltere, konuşmasını saha içinde yapacağını vaat etmişti ve böylece oldu. Birkaç zorlu günden sonra bu sonuç, Steve Borthwick’in yönetimindeki kadroda her şeyin yolunda olmadığı yönündeki gazete haberlerine kesinlikle büyük bir cevap niteliğindeydi. Avustralya, kendilerine dağınık, yarı istekli bir ev sahibiyle karşılaşabileceğini hayal etmişse, bu yedi golle kazanılan bu kolay galibiyet tam tersini gösteriyordu.

Belki de Borthwick, haftalık maça öncel motivasyon konuşmalarını yazdırmak için Times’ı görevlendirmeli. Bu kanıtlara göre Wallabies’in çözmesi gereken ciddi sorunlar var ama aynı zamanda İngiltere, rahatça daha iyi, daha enerjik takım oldu tabii ki. Daha fazla gelişme yine talep edilecek, ancak Avustralya’ya karşı kaydedilen bu rekor sayıdaki gol, takvimdeki ilk dönemdeki en tatmin edici genel performanslarıydı. Üç belirleyici ‘d’leri – savunma, disiplin ve istek – boyunca dikkat çeldi ve uzun zaman sonra, geniş alandaki heyecan verici hücum yeteneklerine güvenmeye başladılar.

İlk yarıda Manny Feyi-Waboso sürekli bir tehditti ve ikinci yarıya çıkamadığında İngiltere, seçilmesini hak eden yedek kanat Henry Pollock’u sahaya sürebildi, o da iki gol katkısıyla seçilmesini hak etti.

Çalışkan Jamie George, Ollie Chessum ve Joe Heyes için de yakalandı ilk yarıda goller olurken, Jack van Poortvliet de maçın yarısından kısa bir süre sonra skora adını yazdırarak, maçın bitimine yakın bir anda Wallabies’e rahatlatıcı bir gol hazırlayan pası geri döndü.

İngiltere, önümüzdeki iki Cumartesi’nde Japonya ve Yeni Zelanda’ya karşı bu tür bir gol hızını koruyabilseler, ayın sonunda ev sahipliğinde yapılacak Şampiyonlar Ligi finalinde yer alma şansları olabilir.

En azından bu, Borthwick’in yönetiminden şüphe edilmesiyle sonuçlanan ve altüst eden altı ulus kampanyasının ardından İngiltere’nin aradığı özgüven artışı sağlayacak.

Fin Smith ve Henry Slade’in takım arkadaşlarını boşluğa sokma konusundaki paylaşımcı yeteneği de büyük bir artıyken, Pollock büyük organizasyonları seven bir oyuncu. Öbür yüzünde ise maç sonrası Feyi-Waboso’nun tıbbi botla sahada olması oldukça umutsuz bir görüntüydü.

Kanat ve takımı başından beri sahadaydı; heyecan verici Exeter oyuncusunun erken bir denemesi, gelişme sırasında Ben Curry’nin ileri pasıyla geçerli sayılmadı. Avustralya için bu nefes biraz geçici oldu; uzun bir out-of-the-line sürüşü, tepedeki George’un açıkça toplanmasıyla sonuçlandı.

Wallabies, İngiltere orta alanda offside yakalandığında kendi üç puanını almayı başarsa da, oyun çoğunlukla onların sahasında oynanıyordu. Top Feyi-Waboso’ya yaklaştığı her an rekabet başka boyut kazanıyordu. Onun güçlü koşularından birinin İngiltere’ye topu sola çevirip köşeye doğru koşan Chessum’u geçirmesine yön vermesi şaşırtıcı değildi.

Bu geçitlerde İngiltere üstün bir takım gibi görünüyor ancak tutarlılık bu yıl çok kez onları terk etti. Bunun büyük kısmı aldıkları çok sayıda kartın sonucuydu; şaşırtıcı olmayan bir şekilde, sahada 15 oyuncuyu koruduklarında oldukça daha iyi performans gösteriyorlar.

Ollie Chessum, İngiltere’nin ikinci denemesini atmak için boşluğa doğru koşuyor. Fotoğraf: Paul Childs/Action Images/Reuters

Avustralya bu temel gerçeğin bir kez daha hatırlatıldı. Sözcüklerde “diz çökme” ve “kalça çökme” maşaları olarak bilinen yeni sıkı denetime dair çok şey söylendi ve yazıldı; ancak anın ateşi içinde Angus Bell, Feyi-Waboso’yu yasa dışı şekilde aşağı çekmeyi engelleyemedi. Sarı kart gösterilmeden hemen sonra İngiltere tekrar ilerledi; Heyes, tehlikeli bir maul’u daha bitirdi.

19-3 geride ve 14 kişiye düşürülerek Wallabies’in bir çıkış bulması zor görünürken, işte İngiltere’nin Van Poortvliet’in işaretli pasını alan ve sahanın yarısını koşarak Max Jorgensen’in topu alıp dokunduğu anda öfkesi doruğa çıktı. Ryan Lonergan’ın dokundurması, Wallabies’in ev sahibi 22’ye ancak zorlukla girebildiği bir ilk yarıda sahnenin son sahnesi oldu.

İlk 40 dakikada İngiltere, rakibinin yalnızca birine karşılık yedi temiz kırılım yaparken, coşkulu beyaz formalı savunması da aynı derecede dikkat çekiciydi. Poyda Feyi-Waboso’nun ikinci yarıda sahneyi bırakması, yine bu hızı kesen bir darbe mi olurdu? Hayır, yanıt Pollock’ın ilk top koşturmasında makul mesafe kat etmesiydi; ardından İngiltere zıt kanatta ateşli bir saldırı başlattı ve Tommy Freeman, Van Poortvliet’in dokundurması için muhteşem uzun bir iç pas attı.

Bu noktada 21 yaşındaki Pollock, artık kendi senaryolarını yazma zamanının geldiğine karar verdi. İlk dokundurması için 54. dakikada geniş alanda korumayı aşmak kadar hızlıydı ve üç dakika içinde ikinci elektriksel atılımla çizgiye ulaşınca tekrar takım arkadaşlarının sarıldığı bir an yaşadı. Artık alışıldık “nabız kontrolü” kutlamasını İngiltere taraftarlarının bir daha görmesi olası değil.

Wallabies, en azından Filipo Daugunu ve Jeremy Williams için birkaç teselli skoru bırakarak ayrıldı, ancak son sözü kendi müdahale dokundurmasını yapan Ben Spencer söyledi ve bu ezilmenin tamamlanmasını sağladı. Bir galibiyet dünyayı tamamen değiştirmez, ancak İngiliz özgüvene büyük bir fark yaratacak.

Bu konularda daha fazlasını keşfedin

• Uluslar Şampiyonası
• İngiltere ragby birliği takımı
• Australia ragby birliği takımı
• Ragby birliği
• Australia sporu